Recent

Geen huis

In een straat staat een huis dat nergens bij hoort. Het heeft geen huisnummer en in de gemeentelijke archieven staan de meters land die het bezet niet geregistreerd. Op plattegronden heeft de straat zo’n vijf meter ingeleverd. In de verslagen over de wielertour die jaarlijks de stad doorkruist worden de fragmenten over de passage van het huis vervangen door reclame. Of de marketinglui dit opzettelijk doen of dat iets hen ertoe drijft is niet duidelijk.
Op het plein predikt een man over het huis. Hij staat tot ergernis van de marktkoopman op een stapel sinaasappels. Hij weet zich er echter uit te praten door te laten zien dat de vruchten toch niet verkoopbaar zijn. Een muis kruipt uit een bijzonder groot exemplaar en de woede van de koopman verdwijnt als sneeuw voor de zon. De heilige man schenkt zijn glas nog eens vol.

Zijn verhaal neemt de luisteraar mee naar het huis. Een oude vrouw vindt zichzelf plotseling met een mond vol tanden in de provisiekamer van het huis. Voor bananen en een kwartier bevrijding van het gebrek aan sociaal contact spant ze elke zesde zaterdag van de maand de paarden voor haar rollator en beult ze af om maar voor haar sterfbed bij de winkel aan te komen. De muizen zijn kwaad en wijzen haar de deur. Zij is kwaad en wijst tevens naar de deur, die zich niet aangesproken voelt. Hij is in de veronderstelling dat het haar om de leegte tussen zijn sponningen gaat. Later bakt de vrouw koekjes in muizenvormen, het deeg is in een plaag vertegenwoordigd.
De predikant arriveert ook. Hij heft zijn handen en het huis daalt. Hij blijft, conservatief als het maar kan, bij zijn punt. Met een zachte tik zet het huis het balkon onder zijn voeten neer. Zijn toehoorders juichen. Een oorverdovend zwijgen dat al het omgevingsgeluid overstemd. Hij staat er alleen voor, in zijn eentje achter zijn acties. Hij neemt nog een slok en rot van binnenuit weg.

Het huis kende ooit een gelukkige eigenaar. Er was dag en nacht voldoende brandstof, alle bedden waren bezet. De ene dag kon de eigenaar zich voordoen als hoteleigenaar, de andere dag geloofde iedereen dat hij een vastgoedmagnaat was. Voor elke identiteit leverde hij iets van flexibiliteit in, om er zekerheid voor terug te krijgen. Het laatste wat de kranten over hem vermelden was dat hij z’n geluk verloren had aan een drugsdealer. Er gaat een gerucht dat hij in zijn huidige leven een onbekende religie aanhangt.

Een spin met gevoel voor mode, pootjes en haar lijfje grijs, kruipt uit de mouw van de predikant. Ze hadden een mooi huwelijk. De man geeft aan zich verlaten te voelen, probeert op te staan maar ontdekt de kracht noch de benen te hebben. De spin heeft ze hem ontnomen om van een insect een echte weduwe te worden. Ze trippelt naar buiten.
De derde dimensie van het huis is ingesneeuwd. Er ligt een pak van bijna een meter hoog. Onderaan heeft sneeuwrot vat op het geheel gekregen, er is zo’n twee decimeter voor de rouwende dame vrij om in te ravotten.

De nieuwe dag begint vol kilte. De man is weg, de vrouw slaapt in het bed van de landheer. Een somber commitee verzamelt zich rond het hemelbed. Het was een hypotheek en een enkele reis.
Ze slaapt en vraagt zich af waarom er zilte lucht haar neus binnendringt. Het huis staat op een breuk tussen wat mensen denken dat echt is en wat ze vrezen dat echt is. Aan de ene kant erkent de postbode het bestaan van het huis niet. Aan de andere kant is de zee. De klif waarop de fundamenten rusten brokkelt langzaam af. Alweer verzinkt ze in een oceaan vol zorgen.
Zacht en zeker neemt de poging de werelden te scheiden succesvollere proporties aan. Een groot zaagblad vervoegt zich bij de drilboor en schept ruimte in niets tussen de schoorsteen en de open haard. Het hout brandt met koudvuur.
Heel even viel er een glimp emotie te bespeuren in het hout, maar het was bedrog. Het was het voormalige slaapritme van de oude eigenaar, die hem verontwaardigd trachtte te wijzen op het feit dat zijn wekker af ging. De slaap was zoet, de veer van de wekker ontspande zich en draaide zich nog eens om.

Comments are Disabled