Recent

maandelijks archief: februari 2012

Spiegel

Spiegel

Twee peddels

met voorzichtige bewegingen schuif ik ochtendmist opzij
en ontbloot een eilandje rust, stil in de oceaan
     een houten zeilboot is op het strand getrokken
     twee peddels en een shirt liggen in het rulle zand

afwezig staar ik naar het niets omhoog
om een nog niet vervlogen zweem parfum te vinden
     tussen de geuren van de baai zinder je na
     en overspoel je alles met een warme kalmte

op de achtergrond gaat het leven onverschillig door
de boomtoppen fluisteren zacht in de wind met elkaar
     af en toe onderbroken door een echo├źnde lach
     en vogels die zingend om het luchtruim strijden

Het dichtst bij de natuur

“Nu alleen nog deze zeepkist aan de grond krijgen.” Lucard keek opzij naar zijn co-piloot, Andre, die met een bleek gezicht trachtte zijn ademhaling weer onder controle te krijgen. Ze waren net overvallen door een onweersbui boven Kopenhagen.

De weersvoorspellingen waren goed geweest voor de lijnvlucht van Amsterdam naar Helsinki. Beter kon niet bijna, goed zicht, geen wolken. Vanuit het niets was er een bliksemflits. Lucard had nog naar de lucht gekeken. “Er is hier niets te zien!” had hij verbaasd uitgeroepen. Andre had geen tijd gehad om te reageren, want een tweede bliksemschicht trof hen. De cockpit werd gevuld met schelle sirenes en het geraas van donder. Twee van de vier motoren hadden het voor gezien gehouden. Op de altimeter was te zien dat het vliegtuig hoogte begon te verliezen.