Recent

Veinzen

na ontelbare slapeloze nachten
ben ik naar buiten getreden
in mijn slaapkledij
weerloos tegen de zwarte lucht

met diep gekloofde voeten
sjok ik over het hete asfalt
mijn hoofd hangt berustend
de veroordeling is onvermijdbaar

ik zuig mijn longen vol
teer op vervolgen hoop op gratie
loos als mijn poging tot beteren
tevergeefs had ik het leven in pacht

met bebloede knokkels vocht ik lang
tegen de onvermoeibare zee
geen slag gaf mij voldoening
zelfs de ondergang liet me koud

ik bid om het branden van een kaars
maar er is geen nabestaande bereid
mij een laatste eer te bewijzen
niemand die mij gedenken wil

drommen mensen komen bijeen
smalend lachen ze om mijn lot
ze dralen om mijn eind te aanschouwen
dat ik betraand aanvaarden zal

Comments are Disabled