Recent

maandelijks archief: januari 2014

Vastbesloten

het vlakke land doet denken aan een stille zee
een lege vlakte, aanstekelijk zwijgzaam
de arme man vouwt zijn armen over elkaar
trekt aan zijn pijp
denkt aan zijn vrouw

hij is per vlucht naar haar crematie gegaan
geheel van slag
keerde hij terug
hoe hij gekomen was
leeg, moe en gehard

de jaren trekken aan hem voorbij
zoals de rederijen en de meeuwen en
op een goede dag
de bleke maan

de kap’tein kijkt strak vooruit
gepolijst hout in de hand
en in zijn hart een missie
door geen bestemming te vervangen
maar door te blijven dolen verguld

Onderweg

Ik rijd in de trein van binnen- naar buitenland, ik rijd hard door bij de gratie van rechtgezette wissels. De machinist omhelsde haar man gisternacht stevig, speelde de meerdere.
Ik reis en ik lees een boek. Achter mij wordt Frans gesproken, de rien. Ver voor mij ligt mijn bestemming.
Ik lees een boek, geconcentreerd, kijk op, zie een rotspartij. Hier ben ik gedoopt, de thermen, de juiste zouten vloeien, kristallen schitteren en —
Ik lees een boek, een bos passeert. Hoge loofbomen, vol lof over mijn werkwijze. Ik weet het stiekem wel, voel me alleen zo, zo onzeker, vind de toenadering zo zacht.
Ik lees een boek, het hoofdstuk duurt voort en ik ben razend, werkelijk razend verliefd. Rotspartij, bomen, boeken en aan de horizon een hand.
De vijvers zitten vol leven, schitterende vissen wentelen in de stroom, aan het spit, op mijn bord.
Ik ben ontzettend welgesteld.
Ik reis samen met de wereld die mij nog niet kent. Een sliertje herkenning, en passant, dan is het weer voorbij.