Recent

Vastbesloten

het vlakke land doet denken aan een stille zee
een lege vlakte, aanstekelijk zwijgzaam
de arme man vouwt zijn armen over elkaar
trekt aan zijn pijp
denkt aan zijn vrouw

hij is per vlucht naar haar crematie gegaan
geheel van slag
keerde hij terug
hoe hij gekomen was
leeg, moe en gehard

de jaren trekken aan hem voorbij
zoals de rederijen en de meeuwen en
op een goede dag
de bleke maan

de kap’tein kijkt strak vooruit
gepolijst hout in de hand
en in zijn hart een missie
door geen bestemming te vervangen
maar door te blijven dolen verguld

Comments are Disabled