Recent

Schip en kade

ver weg een schip dat zinkt
   scherp gesteld op het netvlies

steeds weer verdrinkt de bemanning
   haar schulden
de schatkist leegt ze boven bed
zeil strak gespannen
   voor het geval dat ze haar benen spreidt
   toch winst wil vangen

slecht weer, slecht weer
dobbert de vloot

de verkleurde verf bladdert van
   de dozijnen af, uit hun sponningen
een opstapeling van ideeën torent boven alles uit
een lichtmast speurt en berispt
een plakkaat mosselen en zeeslakken
   elk formaat roest aan het staal

de matroos en meid houden stand
vastbesloten, een zeebeving, toch
hun adem in

de laatste instructies komen bovendrijven
per telegram, per flessenpost
een testament, voor als ze ondergaat
en op haar knieën moeizaam het hoofd heft naar de zon

de barmeid spoelt de laatste pullen
sluit de luiken, de kas, de ogen
voor de pater, schaamrood op de kaken
onder haar rok
er kriebelt een verhaal
een schatkist, onbevangen

Comments are Disabled