Recent

berichten met de tag 'nacht'

Zicht

laatst
ik ben mijn gehele zicht
  in de nacht kwijtgeraakt
blind van woede en angst riep, nee gilde ik om mijn vader
  maar ik was verlamd
  aan het bed geketend

vanuit die cocon bezag ik het leven
  haarfijn, ik zag ongefilterd de conclusies en concessies
  en wist waar ik messcherp snijden moest

maar het werd dag
en ik nam meer waar
ik was niet alleen
  ik was samen
  en probeerde terug te grijpen naar de helderheid van net

het was mistig
mistig en bewolkt

Tollen

uit nevels geschapen engel
draait met katrollen om haar benen rond
en spint tentakels mist
die de nacht in grijpen

      om brood
      om erkenning
      om lege verlangens

maar in het schuim van de golf
koper blinkend
in diffuus licht

      tegen angst
      tegen het gevang

Zwarte vijvers

de donkere spiegel vloeit bruisend
van gladgestreken naar eruptie toe
een sprankelend licht verrijst
in een kolom van witte nevels

trillend vouwt de vlam open
en schenkt de maan een zwart kind
met ranke nek schrijt ze dierlijk
naar haar hooggeplaatste pa

haar huis drijft op natte gronden
die de wilgen in rouw nipt steunen
in een hecht gevlochten nest
koestert zij haar nieuwe vlucht

Pulserend wit

moeiteloos, het lijkt haast
zonder opmaak,
zonder erbij na te denken
neemt ze tonnen lucht en leven

walst de wereld om en – o!
de plooien van haar rok

haar handen tasten langs de leegte
ring noch armband die ze siert
een glazen bol, een raaf,
een sluier van gebroken wit
’t is alles wat ze kennen wil

waar een regenpoel de maan uitwaaiert
pulseert ze, teruggetrokken in de nacht
het is niet nu, niet straks, niet net
maar morgen soms, morgen waar ze wacht