Recent

berichten met de tag 'reizen'

Onderweg

Ik rijd in de trein van binnen- naar buitenland, ik rijd hard door bij de gratie van rechtgezette wissels. De machinist omhelsde haar man gisternacht stevig, speelde de meerdere.
Ik reis en ik lees een boek. Achter mij wordt Frans gesproken, de rien. Ver voor mij ligt mijn bestemming.
Ik lees een boek, geconcentreerd, kijk op, zie een rotspartij. Hier ben ik gedoopt, de thermen, de juiste zouten vloeien, kristallen schitteren en —
Ik lees een boek, een bos passeert. Hoge loofbomen, vol lof over mijn werkwijze. Ik weet het stiekem wel, voel me alleen zo, zo onzeker, vind de toenadering zo zacht.
Ik lees een boek, het hoofdstuk duurt voort en ik ben razend, werkelijk razend verliefd. Rotspartij, bomen, boeken en aan de horizon een hand.
De vijvers zitten vol leven, schitterende vissen wentelen in de stroom, aan het spit, op mijn bord.
Ik ben ontzettend welgesteld.
Ik reis samen met de wereld die mij nog niet kent. Een sliertje herkenning, en passant, dan is het weer voorbij.

Afsnijweg

razendsnel de dag ingeworpen
met koffie om de hoek
sirenes in de sneeuw

parels zoeken in een wollen sjaal
tegen beter weten in
rondes afmaken, doorstaan

voeten wringen in kleine schoenen
met een bad achter de heuvels
en rust voor de dwaler

De koning van de zee

in de houten sloep
vloei ik met het eb
de verlaten haven uit

droge spetters verf
op een linnen broek
wapperend in de wind

in de avond
zwerf ik traag
op het draaien
van het tij

en in de ochtend
schreeuw ik luid

De vriend van de reiziger

de vriend van de reiziger
trekt hem een mantel aan
en blijft in de stadspoort staan
als hij in de verte verdwijnt

de warmte van de handdruk
reist als een aura mee
en bij al het wel en wee
is zijn steun dichtbij te vinden

als na al het ronddwalen
de reiziger naar huis smacht
dan staat daar zijn vriend op wacht
om de mantel aan te nemen

De verlaten reiziger

De man was in Schagen ingestapt, had een plek uitgezocht in het midden van een tweede klas-coupé, onderin de dubbeldekker. Op de bank tegenover hem had hij zijn eigendommen uitgebreid uitgestald, zijn schoudertas met proviand en daarnaast een blocnote. Hij had het zich comfortabel gemaakt door zijn jas over zijn stoel uit te spreiden, en sluimerend had hij zich laten meevoeren door de landschappen die hij alleen kende van het venster waardoor hij keek. De kerk in Roermond zag er uit als op elke andere dag, het beekje stroomde wat sneller dan gewoonlijk.