Recent

berichten met de tag 'surrealisme'

Fanfare

een regendans met paraplu
      en stippen en met draad
langzaamaan de dag onthechtend
      tot ik in het vlechten dwaal

lege handen bieden twintig armen
      wezen geven leven plachten
om dorstig naar lucht te happen

luid blaast de storm trompetten
      trombone fanfare marcheren
de manie besluipt al kruipend
      en tasten zodra ik iets vind

gejaagd schieten ogen van vuur
      naar de vleugels de luwte
en lezen verkoeling in haar

Een rood middelpunt

     -1 – Voorspel

In vijf minuten had ze genoeg moed opgebouwd om om de hoek te kijken. Hij zat omgedraaid, zij kon veilig langs zijn kantoortje sluipen. Gaandeweg merkte ze dat ze te langzaam liep. Ze probeerde te rennen, maar hoe sneller ze wilde, hoe langzamer ze ging. Zou het omgekeerd ook werken? Ze ging liggen en hoopte dat haar lichaam dan zou meewerken, dat het dan wel vooruit zou komen.
Niets was minder het geval. Ze probeerde overeind te klauwen maar zakte door de vloer alsof het drijfzand was, zakte en viel en…

Broodje kaas

Op het tafeltje van karton en fantasie lag een laatste herinnering aan jouw afwezigheid. Onder het tafeltje lag het huilende hoopje vertrouwen in het mezelf ooit nog kunnen verenigen met onze kleuren. Verenigen om dan definitief gedag te zeggen. Gras of mos contrasteerde niet met wat jij voor plannen had, zelfs na ze je overwoekerd hadden.
Mijn ogen dwaalden, nergens heen, de plek waar ik zo graag wilde zijn, dat ik de woorden ervoor verloren had.

Geen huis

In een straat staat een huis dat nergens bij hoort. Het heeft geen huisnummer en in de gemeentelijke archieven staan de meters land die het bezet niet geregistreerd. Op plattegronden heeft de straat zo’n vijf meter ingeleverd. In de verslagen over de wielertour die jaarlijks de stad doorkruist worden de fragmenten over de passage van het huis vervangen door reclame. Of de marketinglui dit opzettelijk doen of dat iets hen ertoe drijft is niet duidelijk.
Op het plein predikt een man over het huis. Hij staat tot ergernis van de marktkoopman op een stapel sinaasappels. Hij weet zich er echter uit te praten door te laten zien dat de vruchten toch niet verkoopbaar zijn. Een muis kruipt uit een bijzonder groot exemplaar en de woede van de koopman verdwijnt als sneeuw voor de zon. De heilige man schenkt zijn glas nog eens vol.